Lekua: Euskadiko Artxibo Historikoa (Bilbao)
Dokumentuak
2016an Euskadiko Hirugarren Sektore Sozialaren Legea onartu izanak mugarri bat ezarri zuen Euskadiko Hirugarren Sektore Sozialaren (EHSS) ibilbidean. Lehen aldiz, sektorea positiboki definitu zen lege-mailako arau batean, espresuki gizarte-eragile gisa aitortua eta gizarte-babeseko euskal sisteman egituratzera, indartzera eta parte hartzera bideratutako esparru espezifiko batez hornitua. Legeak, ildo horretan, aurrerapen juridikoa ez ezik, sektorearen nortasunaren eta erakundeen sendotze-puntua ere ekarri zuen.
Legea egiteko prozesuan, gainera, EHSSko sareek eta erakundeek aktiboki parte hartu zuten, eta lagundu egin zuten kontzeptuen konfigurazioan eta elementu berritzaileak txertatzen hainbat arlotan, hala nola elkarrizketa zibilean, lankidetza publiko-sozialean edo sektorea sustatzeko eta ezagutzeko tresnetan. Alde horretatik, legea ez zen soilik erakundeek bultzatutako araugintza-ekimen bat izan, baizik eta sektorea artikulatzeko eta elkarrizketa politikorako aldez aurreko ibilbide baten emaitza.
Hamar urte geroago, urteurrena bat dator EHSSko Liburu Zurietan (2015, 2020 eta 2024) sektoreari buruz jasotako datu sorta historiko batekin. Erreferentzia hirukoitz horri esker, sektorearen bilakaera azter daiteke arau-esparruaren hedapenarekin batera, eta hasierako itxaropenak eta identitate kolektiboan, antolaketa-egituraketan, iraunkortasun ekonomikoan edo elkarrizketa instituzionalean ikusitako aldaketak alderatzen dira.
Mintegia, beraz, atzera begirako partekatua egiteko gune gisa ulertzen da, legeak hamarkada honetan sektorearentzat zer esanahi izan duen baloratu ahal izateko, bai aitorpen instituzionalari dagokionez, bai sektorea eta antolaketa finkatzeari dagokionez, bai nortasun kolektiboari eta elkarrizketarako gaitasunari dagokionez: zer aurrerapen ahalbidetu dituen, zer tresna sendotu diren, zer eremuk izan duten garapen partziala eta egindako ibilbidetik zer ikaskuntza atera daitezkeen.